Rusya ve Çin aynı anda saldırırsa ne olacak Batı iki cepheli bir savaşı durdurabilir mi

Uluslararası arenada gerilim tırmanırken ortaya çıkan yeni bir rapor, ABD ve Avrupa’nın en büyük askeri kabusunu gözler önüne serdi. Rusya ve Çin’in eş zamanlı ve koordineli bir harekat başlatması durumunda, Batılı güçlerin elinde bu krizi yönetecek uygulanabilir hiçbir savaş planının bulunmadığı öne sürüldü.

Küresel güç dengelerinde yaşanan kırılmalar ve artan jeopolitik gerginlikler, Batı başkentlerinde daha önce eşi benzeri görülmemiş bir güvenlik açığını tartışmaya açtı. ABD ve Avrupa’daki kıdemli askeri yetkililer ile savunma uzmanlarının değerlendirmelerine dayandırılan son analizler, Moskova ve Pekin hattından gelebilecek ortak bir hamleye karşı Batı ittifakının hazırlıksız olduğunu gösteriyor.

İki Cepheli Kriz Artık İhtimal Dışı Görülmüyor

The Atlantic tarafından yayımlanan kapsamlı rapora göre, uluslararası savunma çevrelerinde uzun süredir yalnızca teorik bir senaryo olarak değerlendirilen eş zamanlı küresel çatışma ihtimali artık çok daha gerçekçi bir tehdit olarak kabul ediliyor. Uzmanlar, iki süper gücün Batı’nın dikkatini ve askeri kapasitesini bölmek amacıyla senkronize adımlar atabileceği bir geleceğin kapıda olduğuna dikkat çekiyor.

Raporda ele alınan temel kurgu, Rusya’nın Doğu Avrupa’daki bir NATO üyesine yönelik askeri bir hamle başlattığı sırada, Çin’in de tam bu karmaşadan faydalanarak Tayvan’a karşı harekete geçmesi üzerine odaklanıyor. Böylesi bir kriz anında, Batı dünyasının her iki coğrafyada aynı anda caydırıcılık sağlamasının ve etkili bir lojistik hat kurmasının mevcut şartlarda mümkün görünmediği belirtiliyor.

Uygulanabilir Bir Savunma Stratejisi Bulunmuyor

Askeri stratejistlerin en çok endişe duyduğu nokta ise ABD ve Avrupalı müttefiklerin bu senaryoya karşı sahada karşılık bulabilecek somut bir eylem planına sahip olmaması. Washington ve Avrupa başkentlerindeki karar alıcıların, savunma sanayii kapasitesi, mühimmat stokları ve askeri intikal kabiliyeti açısından aynı anda hem Hint-Pasifik hem de Avrupa cephesinde üstünlük kurabilecek bir doktrin geliştiremediği vurgulanıyor.

Moskova ve Pekin arasındaki askeri iş birliğinin giderek derinleştiği bir dönemde ortaya çıkan bu tespitler, Batı ittifakının askeri harcamalarını ve caydırıcılık stratejilerini baştan sona yeniden gözden geçirmesi gerektiğini açıkça ortaya koyuyor.