Aklını Uzun Vadeye Kiralamış Bir Devlet Refleksinin ve İdealini Kaybetmemiş Bir Gençliğin Ortak Eserinin Adıdır “Savunma Sanayii”
World of Türkiye GYY Reşit Kemal AS – 31 Ocak 2026
Son yıllarda Türkiye savunma sanayii denildiğinde artık tek bir kelime öne çıkıyor: oyun değiştirici. Bir dönem dışa bağımlılıkla, ambargolarla ve “yapamaz” önyargılarıyla anılan bu alan, bugün küresel güç dengelerinde hesaba katılması gereken bir aktöre dönüşmüş durumda. Bu dönüşüm ne bir gecede oldu ne de yalnızca teknolojik bir sıçramanın sonucu. Asıl hikaye, uzun vadeli bir aklın, stratejik sabrın ve aydın bir gençliğin ortak emeğinde gizli.
Savunma sanayii ihracatındaki artış, yalnızca ekonomik bir başarı olarak okunmamalı. Bu ihracat, aynı zamanda siyasi bağımsızlığın, diplomatik esnekliğin ve caydırıcılığın somut bir ifadesi. Kendi platformlarını, yazılımlarını ve mühimmatını üretebilen bir ülke, masaya oturduğunda daha dik durur. Çünkü artık “tedarik zinciri” değil, “karar zinciri” konuşur.
Savunma Sanayiinde “Üst Akıl” Ne Anlama Geliyor?
Burada sıkça kullanılan “üst akıl” kavramı çoğu zaman komplo teorileriyle anılsa da, savunma sanayiindeki karşılığı çok daha somut ve gerçekçi. Bu üst akıl; kısa vadeli kazançlara değil, on yıllık planlara bakan; popüler olanı değil, gerekli olanı önceleyen bir stratejik zihniyettir. Kurumlar arası eşgüdüm, sivil-asker iş birliği, üniversite–sanayi entegrasyonu ve yerli tedarik ekosistemi bu aklın görünmeyen ama en güçlü ayaklarıdır.
Ancak bu başarının en dinamik unsuru, hiç şüphesiz aydın gençlerimiz. Laboratuvarlarda sabahlayan, kod yazarken dünyayla yarışan, “beyin göçü” klişesini tersine çevirmeye çalışan bir kuşaktan söz ediyoruz. Bu gençler için savunma sanayii yalnızca bir sektör değil; anlam, katkı ve sorumluluk alanı. Ürettikleri her satır kodda, çizdikleri her tasarımda yalnızca teknik yeterlilik değil, bir ülkenin geleceğine dair bilinç de var.
Yeni Güç Dengeleri ve Türkiye’nin Konumu
Küresel ölçekte bakıldığında ise tablo daha da netleşiyor. Güç dengeleri artık yalnızca tank sayısıyla, uçak filosuyla ölçülmüyor. İHA/SİHA teknolojileri, elektronik harp kabiliyetleri, yapay zeka destekli sistemler ve ağ merkezli savaş doktrinleri yeni oyunun kurallarını yazıyor. Türkiye’nin bu alanlarda söz sahibi olması, onu sadece bölgesel bir aktör değil, küresel bir denklemin parçası haline getiriyor.
Elbette bu tabloyu romantize etmek de doğru değil. Rekabet sert, teknoloji pahalı, hatalar maliyetli. Asıl sınav, bu ivmenin sürdürülebilir kılınmasında yatıyor. Şeffaflık, liyakat, eleştiriye açıklık ve bilimsel özgürlük korunmadığı sürece hiçbir başarı kalıcı olmaz. Genç beyinlerin sistem içinde nefes alabilmesi, en az üretilen platformlar kadar stratejik öneme sahip.
Savunma sanayiindeki bu çığır açan ihracat başarısı; ne tek başına bir kurumun ne de yalnızca bir dönemin hikayesi. Bu, aklını uzun vadeye kiralamış bir devlet refleksinin ve idealini kaybetmemiş bir gençliğin ortak eseridir. Güç dengeleri yeniden kurulurken, asıl mesele bu gücü nasıl kullandığımız ve hangi değerlerle beslediğimizdir. Çünkü gerçek güç, sadece üretmekte değil; doğru zamanda, doğru akılla yön verebilmektedir.
