Türkiye’nin 2026 Yılı Enerji Vizyonu: Derin Deniz ve Kara Sondaj Stratejileri

Times of Defence Konuk Yazar – Şahin GÜLERYÜZ, Maden Mühendisi, Araştırma Görevlisi – 05Ocak 2026

GİRİŞ

Türkiye, enerji arz güvenliğini sağlama ve dışa bağımlılığını minimize etme hedefleri doğrultusunda, 2026 yılına tarihindeki en kapsamlı sondaj ve üretim programıyla girmektedir. 2020 yılında Karadeniz’de gerçekleştirilen tarihi doğalgaz keşfi ve ardından Şırnak-Gabar bölgesindeki petrol bulguları, Türkiye’nin enerji politikasını “arama odaklı” bir yapıdan “üretim ve geliştirme odaklı” bir modele dönüştürmüştür. 2026 yılı, bu stratejinin teknolojik çeşitlilik ve operasyonel hızı açısından en verimli dönemi olarak öngörülmektedir.

2026 Sondaj Planlaması ve Saha Dağılımı

2026 yılı hedef programına göre, Türkiye kara ve deniz alanlarında toplamda 300 kuyuya sondaj yapmayı planlamaktadır. Bu yoğun programın temel odak noktaları ise şu sahalardan oluşmaktadır:

Sakarya Gaz Sahası (Karadeniz): Üretimin ikinci fazına geçişin tamamlanacağı bu sahada, mevcut kuyulara ek olarak yeni tespit ve üretim kuyuları açılacaktır. Özellikle Batı, Orta ve Doğu Karadeniz’i kapsayan geniş bir alanda 6 yeni derin deniz kuyusunun açılması hedeflenmektedir.
Gabar ve Çevresi (Güneydoğu Anadolu): Şehit Aybüke Yalçın ve Şehit Esma Çevik sahalarında kuyu sayısı artırılarak üretim platosunun korunması ve genişletilmesi planlanmaktadır.
Ankonvansiyonel Sahalar: 2026 yılının en dikkat çekici gelişmesi, Diyarbakır ve Trakya bölgelerinde başlatılacak olan yatay sondaj ve hidrolik çatlatma faaliyetleridir. Bu yöntemle kayaların gözeneklerine hapsolmuş “kaya petrolü” ve “kaya gazı” rezervlerinin ekonomiye kazandırılması amaçlanmaktadır.
Uluslararası Sahalar: Enerji diplomasisi kapsamında Somali, Libya ve Pakistan gibi ülkelerle yapılan anlaşmalar doğrultusunda, Türkiye’nin enerji filosu 2026 yılında sınır ötesi deniz sahalarında da aktif bir şekilde görev alacaktır.

Deniz Filosu ve Gemi Görevlendirmeleri

Türkiye, dünyanın en büyük dördüncü derin deniz sondaj filosu’na sahip olma avantajını 2026 yılında operasyonel bir esneklikle kullanacaktır. Filoya yeni katılan 7. nesil ikiz gemilerle birlikte (Yıldırım ve Çağrı Bey) gemilerin güncel görev dağılımı aşağıdaki tabloda yer almaktadır.

Özellikle Yıldırım gemisinin 2026 Mart ayı sonunda Karadeniz’de ilk kuyu tamamlama operasyonuna başlaması, Çağrı Bey gemisinin ise Somali gibi stratejik noktalarda bayrak göstermesi beklenmektedir.

Üretim Hedefleri ve Rezerv Beklentileri

2026 yılı, Türkiye’nin yerli üretim rakamlarında “çarpan etkisi” yaratacağı bir yıl olacaktır.

Doğalgaz:2026 yılında Sakarya Gaz Sahası’nda ki günlük üretimin 20 milyon metreküpe çıkarılması hedeflenmektedir. Bu artışla birlikte yaklaşık 8 milyon hanenin doğalgaz ihtiyacının yerli kaynaklarla karşılanması öngörülmektedir. Toplam kanıtlanmış Karadeniz rezervi ise Göktepe ve benzeri yeni keşiflerle birlikte 785 milyar metreküp seviyesine kadar yükselmiştir.
Petrol: Gabar bölgesindeki günlük üretimin 100 bin varil barajını aşarak stabilize olması ve 2026 yılı sonuna kadar toplam ham petrol üretim kapasitesinin artırılması planlanmaktadır. Bölgedeki toplam rezerv potansiyelinin ise 850 milyon varilin üzerinde olduğu değerlendirilmektedir. Diyarbakır’daki potansiyel yerinde rezerv (in-place) kaya petrolü ise yaklaşık 6 milyar varil olarak tahmin edilmekte olup, bu potansiyelin ne kadarının ticari olduğunu ise 2026 yılında yapılacak olan yatay sondajların sonuçları belirleyecektir.

SONUÇ

Türkiye’nin 2026 yılı enerji stratejisi, yalnızca mevcut rezervleri üretmeyi değil, aynı zamanda en ileri sondaj teknolojilerini (7. nesil gemiler ve yatay sondaj) kullanarak yeni rezerv alanları oluşturmayı hedeflemektedir. 300 kuyuluk bu devasa operasyon, Türkiye’nin bölgesel bir enerji merkezi olma ve “enerjide tam bağımsızlık” vizyonunun en somut yapı taşlarını oluşturmaktadır.